O niemodnej umarłej.

Zakończyła proces starzenia.
Nie odrobiła zadania.
Gdzie siądzie w spokoju
Gdy Kosmos dziurawy
A słońce pluje władzą nad duszami?

Niejawnie pomiędzy żywymi
Na krawędzi magii bezgłośnie krzyczy…
„Qvo Vadis”
Wojowniku
Dzieciobójco
Mataczniku
Okrutniku
Dręczycielu
Tyranie
I Alimenciarzu
Czy masz coś więcej,
Tylko co i dla kogo?
Dokąd idziesz?
Dwatysiącedziewiąta cisza.
Mam Niespokój.
Dusza znika do Bangkoku.
Nic nie załatwiła.